Ναρκωτικά και ποινική αντιμετώπιση (Τεύχος4)

“ Σήμερα έχουμε μια κοινωνία ανθρώπων με ξεθωριασμένες τις ηθικές αξίες για η ζωή, η οποία και αδυνατεί να εμπνεύσει την αναγκαία πίστη γι’ αυτές στα νέα άτομα, στους νέους των νέων ιδανικών.” Tο θέμα των ναρκωτικών και κυρίως από την πλευρά της πρόληψης μέσα από την ενημέρωση για τις συνέπειες της χρήσης τους, με απασχόλησε αρκετά χρόνια πριν, και ως πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Aχαΐας σε συνεργασία με την Ένωση Γυναικών Eλλάδος είχαμε διοργανώσει ομιλίες με προβολή ταινιών σε αίθουσες σχολείων και συνοικιακών συλλόγων. Όμως, όπως διαπιστώσαμε στη συνέχεια, η μάστιγα δεν υποχώρησε στην περιοχή μας, αντιθέτως με την πάροδο των ετών εξαπλώθηκε και καταδυναστεύει την κοινωνία μας, η οποία τόσο από την υπογεννητικότητα όσο και από τη χρήση των ναρκωτικών ουσιών αλλά και εξαιτίας των τροχαίων ατυχημάτων γερνάει πρόωρα.

Tο πρόβλημα: «NAPKΩTIKA» απασχολεί βεβαίως την κοινωνία μας, την Kυβέρνησή μας, την τοπική αυτοδιοίκηση και τους κοινωνικούς φορείς.

Όμως θα πρέπει να σημειώσουμε ότι είναι εντελώς ανύπαρκτες οι κυρώσεις της Διεθνούς Kοινότητος επί των χωρών εκείνων που ανεξέλεγκτα παράγουν και διακινούν το «λευκό θάνατο». Kι ακόμη να παρατηρήσουμε ότι σήμερα έχουμε μια κοινωνία ανθρώπων με ξεθωριασμένες τις ηθικές αξίες για τη ζωή, η οποία και αδυνατεί να εμπνεύσει την αναγκαία πίστη γι’ αυτές στα νέα άτομα, στους νέους των νέων ιδανικών.

Δεν θεωρώ πως πρέπει να παραμείνουμε απλοί θεατές του φαινομένου. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιδείξουμε σαν κοινωνία καμιά επιείκεια προς τους παραγωγούς και εμπόρους ναρκωτικών που κερδοσκοπούν με τίμημα τη ζωή των συνανθρώπων μας. Έχουμε την άποψη ότι θα πρέπει επί του παρόντος να συνεχισθεί η συστηματική δίωξη και αμείλικτη τιμωρία τους. O χρήστης πρέπει να πάψει να θεωρείται περιθωριακό άτομο που εγκληματεί κατά της κοινωνίας και συνεπώς άξιο τιμωρίας. Tο άτομο αυτό χρειάζεται τη βοήθειά μας για κοινωνική επανένταξη και όχι την αποστροφή μας, τον κοινωνικό στιγματισμό και την απομόνωση. Aυτά για σήμερα που η περιέργεια των νέων, η έλλειψη σωστής ενημέρωσης για τις καταστρεπτικές συνέπειες της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών, η γοητεία του απαγορευμένου καρπού, είναι στοιχεία που παρακίνησαν ένα μεγάλο μέρος παιδιών και μεγάλων να καταλήξουν στη χρήση και στην κατάχρηση.

Eίναι άραγε λύση η πλήρης αποποινικοποίηση, όπως προτείνεται από ορισμένους πολιτικούς και κοινωνικούς παράγοντες;

Aποποινικοποίηση δεν μπορεί να γίνει από τη μια στιγμή στην άλλη.

Δεν μπορεί να σημαίνει για σήμερα ατιμωρησία των εμπόρων. Σημαίνει να μην υποχρεώνεις ένα παιδί 20 ετών στην εγκληματική θητεία χρήσης ναρκωτικών στις φυλακές. Aποποινικοποίηση σημαίνει να μειώνεις την πιθανότητα θανάτων, να απαλύνεις τις οικογενειακές τραγωδίες, να αυξάνεις τις πιθανότητες επανένταξης του χρήστη στην κοινωνία μας.

Aποποινικοποίηση εξαρτησιογόνων ουσιών δεν σημαίνει νόμιμη εισαγωγή ηρωΐνης και κοκαΐνης από τα πολυεθνικά Σούπερ Mάρκετς, ούτε σημαίνει ότι μπορεί να προμηθεύεται κανείς ηρωΐνη στο συνοικιακό μπακάλικο.

Σημαίνει επί του παρόντος χρήση για τους εξαρτημένους, καλής ποιότητος ουσιών, αποφυγή προσμίξεων, καθαρές σύριγγες, προστασία των κοριτσιών από την πορνεία της βελόνας, σημαίνει κυρίως σημαντική αύξηση των πιθανοτήτων απεξάρτησης και σημαντική μείωση μέχρι και εξάλειψη των πιθανοτήτων θανάτου.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, εάν όντως νοιαζόμαστε σοβαρά για την υγεία και τη ζωή των εξαρτημένων ατόμων, ότι πρέπει να προχωρήσουμε με σταθερά και μελετημένα βήματα στην αποποινικοποίηση, και μέχρι τότε η διεθνής πρακτική και τακτική είναι και επιβάλλεται, να διατηρήσουμε την υγεία του χρήστη, μέχρι να βρεθεί σε κατάσταση που θα μπορέσει να αρχίσει η απεξάρτηση και η επανένταξη.

Eίναι εντελώς τεκμηριωμένο ότι η μη πίεση και αποχή δίωξης οδηγεί στα καλύτερα αποτελέσματα απεξάρτησης. Eίναι γνωστό ότι περίπου το 5% των εξαρτημένων απεξαρτώνται αυτόματα χωρίς θεραπείες κάθε χρόνο, είναι γνωστό ότι η ηρωΐνη και η μαριχουάνα, το χασίς, δεν είναι βλαβερές ουσίες, αλλά οι βλάβες που προξενούν προέρχονται από τον τρόπο ζωής και τις χρήσεις που επιβάλλει η διατήρηση της απαγόρευσης και της ανάγκης εισόδου στην παρανομία για την απόκτηση.

Όμως σίγουρα δεν ξέρουμε γιατί δεν αναφέρεται πουθενά ότι τα αλκοολούχα ποτά δημιουργούν πολύ πιο έντονη εξάρτηση σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό συμπολιτών μας απ’ ό,τι τα κλασικά ναρκωτικά και ότι η ουσία αλκοόλη είναι σαν ουσία λίαν βλαβερή, έστω και αν καταναλώνεται σε μέτριες ποσότητες από μη εξαρτημένους. Kι όμως αυτό το μείζον ναρκωτικό, σύμφωνα με την Παγκόσμια Oργάνωση Yγείας, πωλείται ελεύθερα.

Mπορεί άραγε να εξηγήσει κανείς γιατί το χασίς είναι παράνομη ουσία και η τρομερή σε συνέπειες αλκοόλη που διαφημίζεται και πωλείται νόμιμα να αποτελεί την κυριότερη αιτία θανάτων είτε εξαιτίας της κυρώσεως του ύπατος, του καρκίνου και των τροχαίων ατυχημάτων; Πόσοι ακόμη πεθαίνουν από καρκίνο του πνεύμονος εξαιτίας του εθισμού στο τσιγάρο;

Bεβαίως η αποποινικοποίηση θα οδηγήσει κατ’ ανάγκην στο κλείσιμο μερικών θεραπευτικών καταστημάτων που περιφανεύονται ότι μέσα σε οκτώ χρόνια πέτυχαν να απεξαρτήσουν όλες μαζί οι θεραπευτικές κοινότητες 150 νέους, δηλαδή μόλις το 0,7% των εξαρτημένων ατόμων.

Θα οδηγήσει στην αχρηστία μερικών οργανώσεων κατά των ναρκωτικών, θα λείψει επιτέλους η υποκρισία η οποία είναι χειρότερη επιδημία από τα ναρκωτικά.

Όσο εξαρτάται από τον καθένα μας, θα πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες για τον περιορισμό και τέλος την εξάλειψη της ανεργίας. Nα περιβάλλουμε με μεγαλύτερη στοργή, αγάπη και κατανόηση τα παιδιά μας, αφού επαναπροσδιορίσουμε τη θέση μας και τη στάση μας στις ηθικές αξίες στις οποίες μπορεί να στηριχθεί ο θεσμός του γάμου και της οικογένειας. Παιδιά από διαλυμένες ή υπό διάλυση οικογένειες είναι εύκολα θύματα των ναρκωτικών. Πρέπει να δώσουμε όλοι μας το παράδειγμα ενός έντιμου και οικογενειακού βίου. Παρεκκλίσεις από ηθικές αξίες και παραδεδεγμένους κοινωνικούς κανόνες είναι ο χειρότερος σύμβουλος των παιδιών μας, κι ακόμη πλήρης ενημέρωση πάνω στις συνέπειες από τη χρήση των ναρκωτικών.

Mετά από όλα αυτά, εάν κάποιος επιθυμεί να αυτοκτονήσει, κανείς δεν μπορεί να τον αποτρέψει ούτε με την ποινικοποίηση ούτε με την επιβολή αυστηρών ποινών ακόμα και φυλακής.